Mijn eerste trip in frankrijk dit jaar gepland van zondag 18 april tot en met vrijdag 30 april met Paul als vismaat. We hadden al 2 weken van tevoren druk gehad met alle voorbereiding, zoals 2 dagen boilies draaien bij Paul thuis. De mix die wij met zijn tweeën hadden samengesteld bestond uit melkeiwitten,met een aarbeiflavour. We rolden voor onze 12-daagse sessie meer dan 70 kilo boilies en name 50 kilo tijgernoten mee. We hadden grootse plannen omdat ik het water vorig jaar had bevist en 2 vissen van boven de 15 kg had gevangen en 3 hele grote had verspeeld door obstakels. Ook enkele vissen van boven en onder de 10 kg had ik in mijn net gehad die week.
We vertrokken zondag morgen om 2 uur naar het zuiden. Vroeger kon niet omdat Paul (hij is traiteur) nog tot 1 uur had gewerkt die nacht en op een lang van tevoren gepland feest. En zoals bij ons thuis vroeger gezegd werd:"Eerst werken en dan ontspanning",alhoewel????!!
We hadden een grote bestelbus tot onze beschikking en die was tot de nok toe gevuld met materiaal (boot, motor, diepvries, vismateriaal enz) Alles hadden we bij,zelfs Belgisch vlees, want de biefstuk in frankrijk kun je in de meeste gevallen enkel als schoonzool gebruiken.
Maar genoeg geluld nu,we gaan verder met ons verhaal. Na een veilige reis van 10 uur kwamen we op onze bestemming aan. Het was net middag en we konden direct het huisje in dat we hadden gehuurd voor al het overtollige materiaal in te zetten. Zo konden we ook gemakkelijk de batterijen van onze elektromotor opladen en de diepvries met boilies en etenswaren aanzetten.
Toen dit gebeurd was zijn we naar onze visstek gegaan; we moesten 2 km rijden en dan met onze boot het water oversteken. Dit was de enige manier om ons materiaal op de stek te krijgen omdat er aan de overkant van het meer niet met de auto gereden kan worden. Bij aankomst bij het haventje hadden we al meteen veel bekijks. Aangezien er bijna niet op karper gevist wordt kenden de bewoners van het dorpje deze volksverhuizing niet.
Na het inladen van onze boot bereikten we al vlug onze visstek en daar hadden we meteen met ons eerste flinke probleem te kampen. Tijdens één van de winterstormen was een grote boom omgewaaid en die lag nu over heel de stek. Ik ben terug moeten gaan naar het dorpje om een zaag te halen. Om een lang verhaal kort te houden: na 2 uur hard werken konden we eindelijk onze hengels optuigen en beginnen met vissen.
Paul zette zich links van mij aan een grote rietkraag op 170m van de kant met een diepte van 2 meter. Ikzelf verkoos de zelfde plek als vorig jaar :een kom met veel takken en omgevallen bomen. Zoals ieder weet meestal een goede stek voor karper. Het water was er ongeveer 2.3m diep,zowel tegen de takken als in het midden van de kom. Het was inmiddels 20 uur geworden voor dat alle lijnen inlagen. We hadden redelijk gevoerd: ieder zo'n anderhalve kilo boilies(24mm) en 3kg tijgernoten. Reden voor het voeren was dat we allebei al meer dan 24 uur wakker waren en graag wat wilden slapen. Nadat we eten hadden klaargemaakt en na nog wat geklets zijn we toen maar in onze slaapzak gekropen. De eerste nacht aan het water verliep rustig. Geen enkele beet,maar in de schemer had ik wel 2 vissen zien springen. Toen we ‘s morgens rond 9 uur wakker werden was het al stralend weer:20 graden lijnen vergooid en weer iets te eten gemaakt.
De eerste run kwam als een donderslag bij heldere hemel. Het was om 16 uur windstil weer en 30 graden. Ik sloeg aan en voelde dat het al meteen om een mooie vis ging Paul en ik sprongen in de boot om de vis te landen. We waren nog geen 20 meter van de oever toen men andere hengel vertrok. Paul nam een snelle beslissing:hij sprong met kleren en al in het water en zwom naar de kant om de andere hengel aan te slaan,toen ik mijn vis begon af te drillen. Na ongeveer een minuut of 7 zat er een mooie schubkarper van 14 kg in het landingsnet. De andere vis had de takken weten te bereiken voor dat Paul aan de kant was. Lijnbreuk tot gevolg. Al bij al toch een goed begin want we waren nog geen 20 uur aan het vissen en we hadden al 2 vissen gevangen. We hebben de lijnen terug uitgevaren en wat gevoerd. Het was toen 17 uur. De volgende run kwam om 19:38 u,weer aan de takken. Ik moest zwaar drillen omdat ik maar 20m van de takken afviste. De karper kolkte op ongeveer 7 m van de takken en op dat moment loste de haak. Moet ook een grote vis geweest zijn want het water spatte bijna een meter omhoog en men hengel stond gebogen als een rietstengel bij windkracht 10. Een twintigtal minuten later kreeg ik een herkansing maar met het zelfde resultaat:de haak loste na ongeveer 30 seconden. Ik heb toen alle lijnen veranderd want ik had geen vertrouwen meer in de nieuwe Drennan Continental haken,maat 1. Echt een kram van een haak,maar toch 2 lossers achter elkaar. Ik heb toen een WS-haak gebruikt maat 2. Normaal vis ik met kleinere haken maar met 24 mm boilies en veel obstakels was dit een must. Inmiddels was het vrij laat geworden voor dat alle lijnen terug inlagen. Die zelfde avond en nacht hebber er nog verschillende vissen gesprongen,maar verder gebeurde er niets. Om 7 uur hebben we toen de lijnen vergooid.
Het is nu dinsdag 20 april 1993.
Paul ging ‘s morgens naar ons huisje om boilies en eten op te halen en kwam een Nederlander tegen die haar al 5 jaar viste. Hij had maandag namiddag 5 vissen gevangen. De kleinste was 15 kg en de grootste 19kg.Heel de dinsdag en woensdagochtend hebben we door gevist maar helaas pindakaas...Geen enkele bliep. Wel kregen we in de namiddag bezoek van de gendarmerie die per boot onze vergunning kwam controleren en ons vertelden dat nachtvissen verboden was. ‘s Avonds laat hebben we maar ingepakt en zijn we naar ons huisje gegaan om te slapen.
Donderdag ochtend zijn we bij de Nederlander op bezoek geweest. Hij was ook doorgegaan met vissen maar had niets meer gezien. Hij wist ons wel te vertellen dat hij de gendarmerie had gezien en dat ze 2 snoekbaarsvissers hadden gepakt en aangezien pas op zondag 25 april het snoekbaarsvissen gestart mocht worden hadden ze alle 2 een flinke bekeuring.
Paul en ik zijn toen om 14 uur gaan vissen. We waren nog maar net aan het stellen toen de guarde de pêche (viswachter) al kwam kijken. We hebben gevist tot het bijna donker was en zijn toen maar ingepakt. Die zelfde avond zijn we naar het huisje gegaan en hebben toen besloten om te vertrekken naar lac du der-Chantecocq. We zijn nadat we alles hadden ingepakt nog even bij die Nederlander geweest. Die had nog een deel problemen bij gehad. Hij wilden gaan verkassen en had zijn Zodiac op het dak van zijn auto gelegd,zijn stokken gemonteerd in de boot en tijdens het rijden was de boot van het dak gewaaid en op de weg beland. Een tegenligger was toen over zijn hengels gereden met als gevolg dat nog maar 1 hengel en 1 werkende optonic over waren. Hij ging naar huis.
We zijn rond 2 uur ‘s nachts naar lac du der vertrokken. Om 12 uur de volgende dag waren we er en hebben een vergunning gekocht en een extra boot gehuurd in het dorpje. We reden naar de kerk en het viel ons meteen op dat er niemand was. Bij de kerk was het vorig jaar de drukste plaats van het meer:soms meer dan 15 bivies op 100 m.
We hebben een vriend van ons opgebeld en gevraagd of hij wist wat er aan de hand was. Hij was er namelijk 5 dagen van tevoren geweest. Hij vertelde ons dat er niets werd gevangen en dat er redelijk vaak controle was geweest. Hij rade ons aan vanaf het eiland te vissen. Zogezegd zo gedaan.
Paul en ik zijn naar de jachthaven gereden. We hebben onze uitrusting over 2 boten verdeeld en zijn op weg gegaan naar het eiland,ondanks flink wat wind. Het water voelde ijskoud aan en bij nader onderzoek stelde we vast dat het water maar 8 graden was. Toen we op het eiland waren,begon het pas echt te waaien en er verschenen witte kopjes op het water. Met een boot het water op te gaan was bijna niet te doen. We hebben ongeveer 1 uur gewacht en alle gegevens op een rijtje gezet:koud water,harde wind,vorig weekend was er niets gevangen en veel kans op controle....
Hier gaan vissen?? neen bedankt,we gaan wel naar Etang de stock.
We zijn ondanks de harde wind toch maar weer overgestoken en na 2 uur varen hadden we veilig en wel de overkant bereikt. Na 17 uur hebben we de bus terug ingeladen en nadat we gegeten hadden zijn we vertrokken naar onze nieuwe bestemming. Om 21 uur zijn we aangekomen we hebben de slaapzakken gepakt en zijn gaan slapen. Wie zegt er dat vissen in frankrijk gemakkelijk is ??? Zaterdag morgen 24 april zijn we begonnen met vissen nadat 3 Nederlanders,die net waren aangekomen,ons wakker hadden gemaakt. Het was stralend weer:de temperatuur was 25 graden. Uit ervaring weet ik dat er overdag op het meer niets beleven is. Paul kreeg 's avonds laat een beet maar de vis loste. Ikzelf kreeg pas midden in de nacht een beet en ving een spiegel van 13.3 kg lengte 91 cm. Daar bleef die nacht bij. Zondagochtend kregen we bezoek van een vriend van ons die al 2 dagen aan de overkant zat met een lokale franse visser. Ze hadden 9 vissen gevangen vanwaar de zwaarste 16.5 kg. De fransman had er echter wel 4 dagen op voorhand gevoerd. De Nederlanders hadden vlak naast ons gevist maar heel de nacht geen beet gezien. Inmiddels was het zondag 25 april,zeer warm en zoals altijd geen enkele beet overdag. We hebben de dag rustig doorgebracht en goed gegeten. Bedankt Paul voor je voortreffelijke kookkunst.
De eerste beet ‘s avonds was voor Paul,met als resultaat een spiegel van 7kg. Ongeveer een halfuur later loste hij tot onze grote spijt een grotere vis. Zelf had ik die nacht 2 runs. Allebei spiegels respectievelijk 12.6 en 14.4 kg. Voor deze laatste vis heb ik helemaal door het water moeten waden want we hadden motorpech. Maandag begon wederom stralend weer en een temperatuur van boven de 25 graden. We hebben ‘s morgens foto's genomen van de gevangen vissen en lekker in de zon gelegen. Paul kreeg die avond weer een eerste beet,een spiegel van 6.5 kg. Later ving ik een vis van 13.7 kg met een lengte van 92 cm. De Nederlanders naast ons hadden niets gezien en ook de 3 Belgen die waren aangekomen en meteen hadden gevist zagen geen enkel resultaat. Woensdag avond had Paul een lijnbreuk vermoedelijk door een rotsblok. Op de plaats waar Paul viste stak een dam in het water.Om 1 uur kreeg ik beet en het resultaat was om over naar huis te schrijven,een spiegel van 18 kg.
Die ochtend kwamen de Belgen opgewonden naar ons toe en vertelden ons dat ze een rijenkarper van 21 kg gevangen hadden,samen met nog een vis van 14.8kg.We zijn de rijenkarper gaan bekijken en het was de zelfde vis die ik 2 jaar geleden heb gevangen op een gewicht van 19.1 kg. Deze vis word jaarlijks zoon 3 x gevangen en groeit nog steens,dat belooft wat. Verder hebben we overdag lekker gezwommen en van de zon genoten. Die avond is de eerste run voor Paul maar hij lost. De pechduif blijft hem op de schouder zitten. Je hebt soms van die momenten dat je nog zo hard je best doet en dat de tegenslag je blijft achtervolgen.
Onze laatste nacht gaat nu in. Tot ’s morgens vroeg geen enkele beet en tegen de ochtend 3 achter elkaar. De eerste 6kg,de tweede6.5kg,en de laatste 12.6kg. Een mooie afsluiting van deze vistrip. Rond 8 uur ‘s morgens hadden we alles in gepakt en om 12.30 waren we thuis.
Ondanks dat we soms tegenslag hadden (o.a. :Paul reed een deukje in de bus,en mijn voet ontstak door een glasscherf) hebben we allebei van deze vistrip genoten.
Samen hadden we 7 vissen boven de 10 kg,waarvan de zwaarste 18 kg.
En dan nog enkele kleineren. Ik heb met Paul veel plezier gemaakt deze 2 weken aan het water en kan niets anders zeggen dan dat alles goed meeviel. Dat draait soms wel eens anders uit....
Marc BMW