De Rotary Letter is alweer aan zijn aan zijn vierde ronde begonnen als je dit leest en dat is een groot compliment aan de deelnemers en het AVK is. Ik denk dat ik voor iedereen spreek, als ik zeg dat het iedere keer opnieuw interessant is om de meningen van verschillende mensen over de behandelde onderwerpen te lezen en dat nu is precies de kracht van een Rotary Letter.
Na deze ronde verliest het Rotary team twee trouwe deelnemers. Dit zijn Patrick Bauwens en Luc Metten, beide hebben ook het AVK verlaten, ze hebben alle twee zo hun redenen. Welke ook te maken hebben met het roerige jaartje waar ik het in mijn bijdrage over heb. Ik wil op deze plaats Patrick en Luc enorm bedanken voor hun inspirerende bijdragen en hun inzet voor het AVK. Ik betreur hun afscheid ten zeerste.
Eigenlijk verliest het Rotary team nog een lid en dat is Sjef van den Hoven, die ik ook gestrikt had voor de RL, helaas had Sjef en ook zijn broer Henk al afscheid genomen voordat hij aan zijn bijdrage toekwam. De algehele staat waar het AVK in verkeerde had blijkbaar ook zo zijn invloed op de termijn die verschillende deelnemers namen om hun bijdrage te schrijven! Hierdoor kwam de RL pas bij Sjef aan toen hij al opgezegd had voor het AVK. Persoonlijk vind ik vertrek van Sjef en Henk jammer, maar enfin, ieder maakt zijn eigen keuzes en bepaalt zijn eigen niveau.
Gelukkig heb ik weer voldoende mensen bereidt gevonden om de open gevallen plaatsen in te nemen. In deze ronde maakt Mathieu al zijn debuut en direct al met een goede bijdrage. Voor de volgende ronde zullen ook Franklin Broeckx en Frank Ibens bijdragen leveren. Het is denk ik ook geen slechte zaak als de deelnemersgroep zo nu en dan eens van samenstelling wisselt.
Verder zullen sommigen Marc in deze ronde missen, Marc heeft deze ronde even overgeslagen maar zal in de volgende ronde weer present zijn.
Verder viel mij op aan deze ronde dat nieuw ingebrachte onderwerpen (Patrick ‘rigs’ en Luc ‘verkassen in Frankrijk’) niet echt door de andere opgepikt werden, nu is het natuurlijk absoluut niet verplicht om overal op te reageren, maar ik had een beetje de indruk dat de bijdragen van voorgaande deelnemers wat vluchtig zijn gelezen. Ook wil ik nog opmerken dat er best in een volgende ronde op onderwerpen doorgegaan mag worden, bijvoorbeeld als je nog wil reageren op hetgeen een deelnemer die najou kwam geschreven heeft over een onderwerp. Hiermee wordt het geheel nog levendiger.
Ik wil op deze plaats ook nog iets zeggen over mijn bijdrage, deze is hier daar misschien wat scherp, maar een aantal zaken moesten me toch van het hart na het afgelopen jaar. De lengte van mijn bijdrage bewijst echter denk ik dat ik het AVK nog steeds een goed hart toedraag.
Tenslotte kom ik dan terug op mijn oproep in het vorige krantje, ben je geen deelnemer maar wil je toch reageren, stuur je reactie dan naar Mathieu. Heb je een onderwerp of vraag voor de RL, stuur die dan naar mij. Laatste oproep!
Een ieder veel leesplezier en goede vangsten toegewenst.
John van Eck
Openheid in verband met Frankrijk
Het is een persoonlijke kwestie wat je met dit onderwerp doet. Als je na een geslaagde trip aan de grote klok gaat hangen wat je hebt gevangen, dan moet ik je het vervolg niet vertellen. Ben je echter een meer gesloten type, dan kan je toekomst er een stuk meer gewaarborgd uitzien, het is wat je zelf wil. Persoonlijk heb ik Frankrijk beter leren kennen door John. Samen hebben wij nog een paar trips gedaan naar een paar nieuwe wateren. De resultaten waren spijtig genoeg niet verbijsterend, maar toch hebben we beslist niet te vertellen waar we gevist hebben. Patrick denkt eraan om samen met een groepje mensen een paar wateren in kaart te brengen. Allemaal goed en wel, maar dan moet je elkaar ook goed kunnen vertrouwen. Als er maar één losse tong tussenzit dan zit je bijvoorbeeld met 4 personen al snel aan 8 personen... Als je snapt wat ik bedoel? Ik ben van hetzelfde oordeel als Patrick of je zegt het, of je zwijgt. Verkeerde informatie de lucht insturen zijn inderdaad walgelijke praktijken.
Naar verluid ligt het voorstel om nachtvissen toe te laten op tafel bij de minister.
Zelf zou ik er blij mee zijn want ik ben het zat me steeds te moeten verbergen. Maar we mogen ook niet blind zijn want ons snoekbestand gaat volgens mij klappen krijgen. Wat? De buit terugzetten zei je? Jaja, ‘ t is al goed. De drukte zal volgens mij wel meevallen, want wie echt graag 's nachts vist deed dat toch al en die het niet deden hebben waarschijnlijk af te rekenen met een strenge echtgenote.
Ook ik gebruik de dieptemeter in de eerste plaats om dieptes en obstakels op te sporen. Dat visvindergedoe vind ik maar niets, het zou ook trouwens ook niet zo betrouwbaar zijn als de fabrikant beweert. Zo zou wanneer er een onderstroom staat de visvinder signaleren weergeven op plaatsen waar obstakels staan. Dit vanwege de trillingen die er dan ontstaan. Ook vind ik, dat indien de visvinder 100% te vertrouwen zou zijn, dan gebruiken we hem dikwijls (niet altijd) verkeerd. Want meestal benutten wij de visvinder overdag terwijl als de ‘s nachts azen zij dikwijls op heel andere plaatsen te vinden zijn. De beste visvinder ben jezelf, geloof me. Soms ruik je de karpers gewoon, is dat bij jou niet het geval? Blijven oefenen, het komt wel.
Volgens mij paaien vis soms op plaatsen die wij niet voor mogelijk houden. Bijvoorbeeld het Albertkanaal : Het is mei, watertemperatuur 20°C, schitterend weer. Op het hele kanaal is geen ondieper stuk dan 4m. Van karper geen spoor, behalve op zondag (geen scheepvaart). Dan liggen ze allemaal aan de oppervlakte tussen de staketsels aan de sluis. Van het paringsritueel is niks te merken. Af en toe duiken enkele vissen de dieperik in. Waarna zij een tijdje later weer opduiken tussen de rest van hun soortgenoten. Zij paaien hier op een diepte van 5m tegen de houten schuttingen van de sluis. Of de karpers op grote meren ook vreemde plaatsen zouden paaien is mij een raadsel, maar ik sluit het helemaal niet uit.
Luc Metten.
Vraag : Wanneer wij naar Frankrijk gaan is het in de meeste gevallen gissen waar we starten. Mijn vraag is nu: Hoeveel dagen acht jij het nodig om op de stek te blijven zitten, alvorens te verhuizen.
Alweer te laat met mijn bijdrage, maar gelukkig heb ik een zeer goed excuus, ik moet namelijk mijn bijdrage inleveren als ik op verlof ben. Dan heb ik totaal geen goesting om maar iets anders te doen dan lekker te relaxen, streekgerechten en wijn te proeven en, ja ook af en toe een beetje te vissen. Jaja’ ik weet het, altijd maar weer Frankrijk maar ik ben nu eenmaal verliefd op dit prachtig land. Zo kan ik ook van start gaan met het eerste onderwerp van deze rotary
Wat met openheid i.v.m. Frankrijk? Ik vind dat er een duidelijk verschil is tussen openheid en openheid. men moet inderdaad niet alles direct aan het grote klokzeel gaan hangen als men een of ander goed water heeft gevonden of gekregen. Maar men moet ook niet ten koste van alles dit te trachten te verbergen, zeker wat het eerste betreft, indien men het zelf gevonden heeft. Heeft u het echter “gekregen” dan is er meer discretie gewenst. Moest iedereen zwijgen dan zou er zeer weinig te rapen vallen en zouden er veel minder zijn die een hoge borst kunnen opzetten. Dan zou ieder voor zichzelf op zoek moeten gaan, begin daar maar eens aan, heeft u de kaart van Frankrijk al eens goed bekeken? Ikzelf en ook John hebben dat jaren gedaan, gewoon op het onbekende afgaan. Of In het beste geval op een tip van een derde. Met als resultaat: veel kilometers en veel uren maken, veel mooie waters gezien maar o zo weinig bruikbaars. Al moet ik hierbij toegeven, dat dit vroeger, en nu nog trouwens altijd mijn droom is om op die manier een “superwater” te ontdekken. Wat ik hiermee zou doen? Een paar zeergoede vrienden op de hoogte stellen om ook daar eens hun geluk te gaan beproeven. Want iedereen die naar Frankrijk gaat volgt wel een tip. Nu moet men niet meteen alles aan het klokzeel hangen maar een beetje meer rekening houden aan wie men informatie doorgeeft zou de zaak zeker ten goede komen. Want er is nog zo iets als : wie zaait zal ook oogsten! Als men weet heeft van mensen die ook veel zoeken en veel tijd spenderen aan het natrekken van informatie, waarom wordt die informatie dan niet gedeeld ?? Waarom komen er eens niet een aantal mensen te samen, ik denk aan zo’n 4 of 6 of zelfs 8 tal . met dit beperkt groepje kan je echt een aantal wateren in kaart brengen en op en lijst zetten met de bedoeling een mooie inventaris op te maken van goeie en ook minder goeie wateren. Ik zelf geef informatie, als mensen mij specifiek om een bepaald water vragen . Dan geef ik wat ik er over kwijt wil of kan. Maar openheid over Frankrijk houdt niet alleen in, het vrijgeven van goede waters met grote vissen, maar kan ook informatie zijn over bijv. wanneer werd een barrage voor het laatst leeg gezet en wat is er gebeurt met de vis. Is die terug gezet of is hij verkocht , of hebben ze de vis gewoon laten creperen ? Nog iets anders kan zijn: Bepaalde barrages worden voor bepaalde tijd gesloten om onderhoudswerken uit te voeren. Precieze data en eventueel de duurtijd. Men kan ook informatie geven in de aard van: Welke problemen men kan verwachten i.v.m. nachtelijke controles of is het nachtvissen daarentegen wel toegelaten of geheel ofwel in bepaalde zones. Nog andere zaken zijn het visbestand, zijn er kreeften? Is er kat vis aanwezig? Barst het van de kopvoorn? Als men op rivier gaat , is er veel stroming? Waar bevindt zich eventueel een warm water uitlaat? Hoe is de bereikbaarheid? waar kan men het beste zijn vergunning afhalen, enz. enz. Wat nu soms wel gebeurt is juist het tegenovergestelde. Het bewust verstrekken van verkeerde informatie, met het duidelijke doel de tegenpartij op een dwaalspoor te zetten. U wilt enkele voorbeelden? Je moet daar nu niet naar toe gaan, want er is absoluut geen enkele stek meer vrij, terwijl er juist niemand zit. Of wat dacht u van de volgende: Ik vertrek volgende week vrijdag en dan enkele dagen of zelfs weken vroeger vertrekken want de andere zou ook wel eens vroeger kunnen vertrekken. Zo kan ik nog wel even doorgaan: U stuurt iemand naar een water waar er helemaal geen karper zit , of dat water is juist leeg gezet, of de bezetting bevat alleen maar kleine vis . Dit catalogiseer ik onder de noemer walgelijke praktijken. Ofwel zegt men niets ofwel geeft men de juiste informatie die men kwijt wil. Maar één raad wil ik u nog geven : laat nooit een vriendschap verloren gaan om een vis.
Een volgende heet hangijzer is het legaliseren van het nachtvissen. Natuurlijk ben ik voor , het is trouwens één van de punten waar het VBK zich inzet. Voor mij is het duidelijk: het nachtvissen moet overal en het ganse jaar toegelaten zijn (met uitzondering van de wettelijke sluitingstijd die hier in België nog altijd van toepassing is.) Toch vind ik dat dit moet gebeuren onder bepaalde voorwaarden. Ik verklaar mij nader: Aanschaffen van een speciale nachtvergunning, het no-kill strikt toepassen en ook een totaal meeneem verbod. Met het geld van de speciale vergunning (welke van mij gerust 4 à 5000 Bef mag kosten) kan men ook meer mensen in dienst nemen die dan de noodzakelijk controles kunnen uitvoeren. Ook mogen ervan mij gerust enkele voorwaarden gekoppeld worden aan zo’n vergunning. Bijv dat er geen caravans of tenten met schreeuwerige kleuren aan de waterkant verschijnen. Alleen tenten met een groene of een camouflagekleur mogen toegelaten worden. Nachtrust en stilte moeten gerespecteerd worden, zoals nu trouwens reeds wettelijk bepaald. Ook moeten er maatregelen getroffen worden om het echte wild kamperen tegen te gaan , bijv. alleen overwrapp toelaten of tenten zonder vast grondzeil. De hengelaars moeten ook zelfde nodige discipline aan de dag leggen en de wet dan te respecteren. Een paar van de nu regelmatige overtredingen zijn : met meer dan twee hengels vissen, ook met de gesloten tijd word er in sommige streken een loopje genomen. Maar zoals ik al eerder aanhaalde er zou dus meer controle komen. Bij overtreding moet de visvergunning onmiddellijk ingetrokken worden en mag er geen mogelijkheid zijn om direct een andere af te halen en dit gedurende een vol jaar. Dit zou op een lijst moeten komen en overgemaakt aan de bevoegde instanties. Alleen onder deze voorwaarden heeft de nachtvisserij een kans tot slagen en zeker niet volgens het huidige Franse systeem. Daar worden de vissers een aantal wateren opgedrongen, waar dan nog eens speciale sectoren voorzien zijn. Wel, dit is gewoon vragen om moeilijkheden. Veel vissers ( van alle slag en soort) op een beperkte ruimte heeft altijd problemen. Na een tijdje zullen de karpers deze plaatsen ook beginnen mijden, met slechte vangsten tot gevolg. Dit brengt alleen maar gefrustreerde vissers voort, die zich dan niet meer aan de regels houden bijv. buiten de opgelegde zones gaan vissen. Of in het slechtste geval hun irritaties uitwerken op hun collega’s karpervissers. Wat natuurlijk in de kaart speelt van de tegenstanders van het nachtvissen. Het niet legaliseren van de nachtvisserij speelt dan ook nog eens volledig in de kaart van de private visserij. Kijk maar eens wat er op dat punt gebeurt in Frankrijk, daar schieten deze als paddestoelen uit de grond. In de meeste gevallen wordt niet eens gekeken naar het welzijn van de vis. Deze putten worden gewoon volgestouwd met veel kleine vis en de grote worden wel gouw uit openbaar water gestolen ” De prijzen die deze eigenaars vragen zijn ook niet van de poes: minstens 300ff per 24 uur tot 1200 ff per week. Deze hoge prijzen, gepaard met de veelvuldige controles en de hoge boetes (3000 ff) i.v.m. nachtvisserij doen bij mij toch wel enkele vragen rijzen. Is er misschien druk uit een bepaalde hoek?? Of zijn de openbare diensten dan zo stom als ze zoveel geld aan hun neus zien voorbij gaan. Ook hier in België krijgen private waters waar nachtvissen toegestaan wordt meer en meer succes. Er is misschien wel een nadeel verbonden aan het nachtvissen en dat is dat het op sommige wateren wel heel druk zal worden, maar dit probleem lost zichzelf wel op als de vangsten beginnen terug te lopen. Ik denk hierbij in de eerste plaats aan het KK want niet iedereen heeft het geduld om 100 en meer uren te maken voor een run.
Maar ik ben het in ieder geval spuugzat, om mij telkens te moeten verbergen, als een zware crimineel. Dit terwijl ik toch niets fout doe? een vis vangen, meten, wegen en eventueel een foto maken en terug zetten.. Waarom blijven de instanties dan toch zo moeilijk doen? Waarom blijven ze stand houden aan een wetgeving die dateert van 1928 en zijn tijd al lang voorbij gestreefd is? Maar nogmaals ik ben voor het nachtvissen en zal mij ervoor blijven inzetten.
Het derde aangehaalde onderwerp : is een visvinder / dieptemeter geschikt om karpers op te sporen.
Ik gebruik liever de term dieptemeter dan visvinder . Men kan op een dieptemeter, als men een signaal krijgt, nooit met zekerheid zeggen of het wel of niet een karper betreft. Ikzelf gebruik mijn diepte meter alleen maar om het bodemprofiel en structuur te leren kennen. Ik zal me nooit laten leiden, door de vis signalen die ik te zien krijg, om een stek te bepalen. Maar, en dat moet ik toegeven, het voelt wel prettig , als men uiteindelijk een stek gevonden heeft en men dan vis signalen ziet , welke soort het ook mag zijn. Er zijn zelfs vissers bij die beweren dat ze de grootte van de vis kunnen vaststellen. Daar geloof ik zeker niet in. Laten we zo’n toestel eens van naderbij bekijken.
De stralen die de sonde uitzendt hebben een kegelvormig patroon en bestrijken een cirkel met een diameter van ongeveer 30 cm per meter diepte afhankelijk van het soort sonde. Dit wil zeggen dat men ongeveer 1 m oppervlakte aftasten op een diepte van 3 m. Als er nu een vis door de stralenbundel gaat op 1 of op3m zal dit een totaal ander beeld weergeven. De vis (van gelijke grootte) die juist boven de bodem passeert zal kleiner tonen dan dat die zelfde vis op 1 m passeert. Maar nogmaals, ik gebruik mijn dieptemeter alleen maar om meer te weten te komen over de bodemstructuur en de diepte. Bodemprofiel, obstakels, plantengroei, bodemhardheid e.d. zijn voor mij het belangrijkste. Een zeer mooi voorbeeld had ik hiervoor deze zomer . Ik nam een collega karpervisser mee in de boot en vaarde over zijn stek die hij mij (zo dacht hij althans) uitvoerig beschreven had. Die man viel bijna overboord toen hij het bodemprofiel en de begroeiing op het beeldscherm zag. Waar ik kan en mag gebruik ik altijd mijn dieptemeter.
Een ander punt dat John aanhaalt is i.v.m. paaiende karper. Watertemperatuur 20° C .stralende zon en geen teken van paaiende karper. meestal paait de karper altijd op dezelfde plaats (de rietkraag op de Gavers, de takken op de Nekker) nu zijn dit nog waters waar men een redelijk zicht over heeft.
Maar wat als men bijv. op een water van duizend ha aan het vissen is of op een rivier? Het kan dus gewoon zijn dat men op de verkeerde plek op het verkeerde tijdstip is. Maar een echte verklaring voor dit fenomeen heb ik niet en ik heb er ook nog niets overgelezen. Maar dit duidt mijn inziens nog maar eens aan dat we nog o zo weinig weten over de gedragingen van de karper.
Vooraleer af te sluiten heb ik nog een vraagje naar de andere leden van het panel : Denken jullie dat er in de toekomst een systeem ontwikkeld wordt. dat wanneer de karper ons aas opneemt, hij of zij geen kans meer maakt om de haak kwijt te raken en zodoende altijd gehaakt wordt? Ik kijk alvast uit naar jullie reacties en bevindingen en nogmaals mijn excuses voor het zéér laattijdig in sturen van mijn bijdrage.
Patrick Bauwens
Openheid i.v.m. Frankrijk is een item dat door mezelf aan de lijst voor onderwerpen werd toegevoegd. Ik heb dit gedaan omdat het voor alle leden binnen het avk goed is om te weten hoe door bepaalde mensen over dit onderwerp wordt nagedacht. Als men spreekt over openheid dan gaat dit voornamelijk over het meedelen van informatie over bepaalde wateren waar nog niet veel over gekend is. Persoonlijk zal ik in de mate van het mogelijke andere leden proberen verder te helpen indien zij er om vragen, wat niet impliceert dat ik alle info die ik heb of krijg zomaar op tafel zal gooien. We weten allemaal wat een gevolg men krijgt indien alle registers worden opengetrokken over een bepaald water: het stinkt er een maand later van het volk kijk naar Echternach waar ik van 1991 tot laat ons zeggen 1994 , geen kat tegenkwam, na de eerste diashow waarin het water vermeld werd, zaten er dikwijls 25 à 30 vissers aan het water. Daarom wordt er ook dikwijls gezwegen als er een nieuw water wordt ontdekt, de kans dat anderen er ook een vis zouden vangen is er voor velen al teveel aan. Laatst zij mij iemand: geheimen zijn er alleen voor vrienden, als er een buitenlander aan te pas komt, kan ineens alle info worden vrijgegeven en gaan de boeken open.
Ook iets om over na te denken natuurlijk. Gaan we er vanuit dat dit altijd wel zo zal blijven of proberen we er iets aan te doen.
Ik hoop dat uiteindelijk de legalisering van de nachtvisserij een feit wordt zodat we in de toekomst zonder schrik om gepakt te worden ons tentje aan de waterkant kunnen laten staan en onze hengels laten inliggen. Dat dit extra kluiten moeten kosten voor een nachtvergunning kan me eigenlijk niet schelen, Een boete betalen zal nog altijd iets duurder zijn. Ik vind wel dat de restricties zoals Patrick aangeeft inderdaad van toepassing mogen zijn. Vooral wat betreft het transport van gevangen vissen. Het VBK zet zich momenteel in om de wet op de nachtvisserij er door te krijgen, laat ons hopen dat we geen jaren meer op moeten wachten.
een visvinder/ dieptemeter om de karpers mee op te sporen. Ik moet zeggen dat ik mijn toestel nog nooit gebruikt heb om vissen mee te “vinden “. Ik gebruik het uitsluitend om het bodemprofiel ermee te evalueren, en de geschikt plekken te vinden om mijn aas aan te bieden. Daarom is het belangrijk dat men wat men op het scherm te zien krijgt goed. interpreteert. Een water bij uitstek waar dit veruit het belangrijkste is Cassien. Het bodemprofiel verraad er op bepaalde stekken gewoonweg de trekroute van de karpers. Het is dan ook van primordiaal belang om via de dieptemeter deze plekken nauwkeurig af te zoeken, om alzo het meeste kans te maken op het onderscheppen van passerende karpers. Meestal zijn dit abrupt aflopende taluds waarlangs de karper langstrekt op zoek naar voedsel.
Veel succes !
Peter De Smedt
Tja, mijn eerste bijdrage aan de rotary letter en al meteen goed prijs. Openheid i.v.m. Frankrijk, als dat geen heet hangijzer is. Wie weet wat, wie vertelt wat aan wie en waarom vertelt hij dat aan persoon X en niet aan persoon Y. Ik denk dat de spreuk “wie zaait, zal oogsten” hier heel sterk geldt. Wie zich profileert als iemand die er op uit is informatie van anderen te vergaren, en daardoor zelf zijn resultaten tracht te verbeteren zonder zelf wat in te brengen, of zelf eens creatief met zijn visserij bezig te zijn, zal eerder bot vangen dan grote karper. Voor wat hoort wat, en niks voor niks, zijn nog twee spreuken die van kracht zijn in verband met openheid en daarom niet bepaald met Frankrijk, maar met alles wat het vissen aangaat.
Wanneer iemand om informatie vraagt, zal hij een antwoord krijgen dat totaal à la tête du cliënt is. Hiermee wil ik zeggen dat vrienden uiteraard betere inlichtingen zullen krijgen dan de eerste de beste vreemdeling die komt vragen waar, hoe en wanneer ik ergens vis. Totaal logisch toch? Liegen hoort, vind ik, niet in het vocabularium van een karpervisser thuis. Als ik iets niet wil zeggen dan zwijg ik gewoon, of zeg ik dat ik het niet wens te zeggen. Maar liegen over een bepaald water, opzettelijk verkeerde informatie geven is iets wat ik ten stelligste afkeur. Ik vind het persoonlijk beter van gewoon te zeggen dat je je informatie niet wil prijsgeven, dan degene die om informatie vraagt met een kluitje in het riet te sturen.
Zelf verworven wijsheid ben ik bereid met vrienden te delen, maar als ik de informatie van iemand anders doorgespeeld krijg, dan verandert de zaak uiteraard. Als ik informatie krijg van iemand, en die persoon vraagt mij om de gegevens nog onder de lakens verborgen te houden, dan tracht ik me daar ook aan te houden. Andere vrienden die dan weer verwachten dat ik met hen mijn informatie wil delen moeten maar begrip opbrengen dat ik geen gezichtsverlies wil lijden tegenover degene die me die bepaalde informatie verschaft heeft. En zullen dus op honger blijven zitten, jammer voor hen. Maar vriendschap gaat voor en daar moeten ze dan maar begrip voor kunnen uitoefenen.
Uiteraard ben ik voor het legaliseren van de nachtvisserij. Het zou me een stuk meer op mijn gemak doen voelen als ik mij niet meer als een groot crimineel moet verstoppen om mijn hobby uit te oefenen. Ik kan het kort maken, ik volg Patrick volledig in zijn standpunt. Al zie ik de toekomst somber in wat het nachtvissen betreft. Voor België denk ik niet dat de huidige situatie veel zal veranderen. Met andere woorden, degene die een beetje zijn verstand gebruikt, niet meedoet aan de wedstrijd ‘om ter grootste karpertent’ en niet tegen andere vissers of waterrecreanten hun schenen schopt zal nog wel kunnen nachtvissen. Zij het dan door zich te verbergen en discreet te werk te gaan. Want tenslotte zijn het overgrote deel van de PV’s die in 97 zijn uitgeschreven voor nachtvissen een gevolg van een getipte boswachter of politie.
In Frankrijk zal de toestand zeker niet verbeteren. Integendeel, eigenaars van privé-vijvers zullen wel het handje gaan schudden van de lokale FFCP-ers. De plaatselijke vissers, hoofdzakelijk snoekvissers, zien ons ook liever op privé-domeinen zitten dan dat we hun meren komen bevolken en het hen onmogelijk maken om slepend op snoek te vissen vanwege onze gigantische visafstanden (500 meter uit de oever vissen is geen uitzondering meer). Nee, de voorzitter van een plaatselijk FFPC is dikwijls ook nauw verbonden met plaatselijke politieke instanties. Plaatselijke vissers zijn potentiële kiezers, buitenlandse karpervissers NIET. Het mag dus duidelijk zijn, dat de Fransen, chauvinistisch als ze zijn, voorrang geven aan hun eigen vissers. Ze slaan zodoende twee vliegen in één klap. De plaatselijke vissers zijn blij dat ze hun geliefkoosde visstek terughebben en de rijke eigenaars van privévijvers wrijven in hun handjes want hun kassa rinkelt hevig. Onze toekomst ziet er niet rooskleurig uit. Dat hebben we ook voor een deel aan onszelf te danken, aan de mentaliteit van vele hengelaars. De oevers van “Du Der” hebben meer mee van een openbaar toilet of de hoge maai dan van het idyllisch stukje natuur dat ze horen te zijn.
Jawel ik verkies enkel het woord dieptemeter en schuw een beetje het woord visvinder. Dat een visvinder een soort mana uit de hemel is voor de visser is tegenwoordig wel geweten. Wie op relatief korte tijd een berg water in kaart wil brengen, kan gewoon niet zonder. Hoe goed we dit alles in kaart brengen hangt af van onze eigen interpretatie van de zwarte vlekjes op het scherm. Vele karpervissers gebruiken hun dieptemeter veel te weinig om er goed mee overweg te kunnen, mezelf incluis. Enkele jaren geleden mocht ik eens een dagje mee met een snoekbaarsvisser. Hij was reeds jaren bezig met visvinders en wist een schat aan informatie aan het scherm te onttrekken en dat gewoon door de juiste instellingen te hanteren. (gebruik van zoomfunctie, gevoeligheid, grayline instelling,...) Als ik mijn visvinder kan gebruiken zal ik het zeker niet laten, daarvoor is het een veel te handig toestel.
En mensen die beweren dat het de visserij vissport, dat vis vangen al te gemakkelijk wordt, ze doen maar. Als ik slechts een week de tijd heb om een vis te vangen op een paar honderd hectaren water dan maak ik graag gebruik van alle troeven die ik ter beschikking heb, verarming van de visserij is dan het allerlaatste waar ik van wakker lig. Ik kijk vooral naar bodemprofiel, hardheid en begroeiing of obstakels. Vis op het scherm bekijk ik nauwelijks. Alhoewel, laat me even verduidelijken. Stel, ik meet ‘s zomers een meer uit met mijn visvinder. Langs de ene kant vind ik een obstakelvrije desolate vlakte van 7 meter diepte maar met veel signalen van vis, aan de overkant van het meer vind ik een prachtig ogend wierbed met dieptes tot 3 meter maar totaal verlaten, niet het minste spoor van vis. Dan ga ik toch twijfelen welke stek ik ga bevissen en zal het volkomen van eigen kennis en watercraft gaan afhangen welke stek ik kies. Wie opperde daar dat het al te makkelijk werd met een visvinder?
En dan, Johns vraag in verband met de paaiende karpers.... Een pasklaar antwoord heb ik hier niet voor, ik heb de situatie zelf nog niet meegemaakt. Maar ik denk niet dat alleen de watertemperatuur en de zon de enige bepalende factoren zijn die de karpers aan het paaien zetten. Waarschijnlijk spelen maan, luchtdruk, onderstroom en wind hier ook wel een niet te onderschatten rol in. Hoe de vork aan de steel zit weet ik ook niet zo. Waarschijnlijk is er daarvoor nog te weinig over de karper als vissoort geweten...
Bij de opendeurdagen te Kessel bij Janssens stond ik naast de stand van Delkim. Ik hoorde steeds maar weer dezelfde discussie.. Delkim of FOX als beetverklikker. Welke van de twee, of zijn er nog andere merken die concurrentieel zijn, verkiezen jullie en waarom?
Mathieu Baert
Op het moment dat ik deze regels op mijn PC intik (eind maart 1998) heeft de winter hopelijk zijn laatste stuiptrekking gekend en gaan we gelukkig weer betere tijden tegemoet. Zo ook hopelijk voor het AVK. 1997 was een roerige jaartje voor het AVK, voor mij laten de oorzaken zich niet raden.
Enerzijds was daar natuurlijk het probleem van een aantal mensen uit het bestuur die ontzettend weinig tijd konden vrij maken voor het AVK. Uiteindelijk vervult het bestuur van een vereniging gewild of niet altijd een trekkersrol. Als mensen uit het bestuur noodzakelijkerwijs hun tijd opgeslokt zien door belangrijkere zaken dan zijn er verdomd weinig leden die bereidt zijn om zelf de handen uit de mouwen te steken, echter wordt er al snel kritiek geleverd. Dit heeft dan duidelijk een invloed op het reilen en zeilen van de vereniging. In mijn optiek is niet alleen het bestuur verantwoordelijk maar zeker ook de leden voor het goed functioneren van het AVK. Maar de moeilijke periode ligt hopelijk achter ons. Er is een nieuw bestuur en het gaat weer de goede kant op, getuige de meeting van 21 maart jl. Ook het naprogramma was reuze gezellig wat een zeer hoopvol teken is.
Anderzijds sluimert er constant een probleem wat ook met één van de onderwerpen van deze ronde te maken heeft ‘openheid over Frankrijk’ of misschien wel openheid in het algemeen. Voor mij staat als een paal boven water dat dit een factor is die keer op keer het AVK in gevaar brengt. Ik moet het trouwens anders formuleren, het is niet het gebrek of teveel aan openheid wat het gevaar voor het AVK is, maar de manier waarop mensen ermee en met elkaar omgaan. Onderdeel daarvan is weer dat er ook mensen zijn die teveel verwachten van het AVK lidmaatschap.
Goed eerst iets over de openheid t.a.v. Frankrijk. Ik sta, denk ik, wel bekend als iemand die zwijgt over Frankrijk. Waarom?
Een aantal redenen:
- De eerste en hele belangrijke is dat ik redelijk wat informatie krijg waarvoor geldt ‘voor jou en niemand anders’. Voor mij is dat heilig, simpel omdat ik vertrouwen hoog in het vaandel voer. Als ik akkoord ga met het feit dat ik zal zwijgen dan zal ik ook zwijgen. Een punt wat hieruit voortvloeit, hoewel een stuk minder belangrijk, is de vertrouwens kwestie, als je het vertrouwen beschaamd, dan kan je de vriendschap en de verdere informatie wel vergeten.
Probleem is nu vaak wanneer een andere vriend ook vind dat hij recht heeft op die informatie, en dus eigenlijk vind dat ik het vertrouwen wat de eerste vriend mij gegeven heeft maar moet beschamen. Voor mij geldt heel simpel dat dit niet bespreekbaar is en kan je daar niet mee leven dan heb jij een probleem en ik niet (dit is een van de punten van ‘hoe ga ik ermee om’!). Iemand die het geen probleem vindt omandermans vertrouwen te beschamen is zeker geen vriend!
- Tweede punt is wat ik noem de ‘kwadratering’. In het vissen hebben we allemaal onze maatjes. Ik krijg bijvoorbeeld informatie uit eerste hand en natuurlijk vertel ik het mijn vismaatje, die heeft ook weer zijn maatjes en die krijgen het natuurlijk ook te horen. Het gaat dan van 1 persoon die het weet naar 2 personen, vervolgens 4, 8, 16, 32, 64, 128 personen enz. Ik hoef niemand te vertellen hoe snel die vermenigvuldiging gaat in het karperwereldje.
Met het gevolg dat het betreffende water razendsnel afgeladen raakt met karpervissers. Vandaar dat informatie vaak alleen doorgespeeld wordt aan goede vrienden, waarvan bekend is dan ze hun mond kunnen houden (ook heel belangrijk).
Veel mensen vinden dit egoïstisch, het zij zo. Als ik op een water aankom om te vissen en het zit vol met mensen die ik direct of indirect zelf vertelt heb over dat water, dan is dat nogal stom van mezelf, niet? Daar komt nog bij dat zolang het redelijk rustig is qua aantallen karpervissers er ook nog rustig gevist kan worden. Komt de grote meute dan zal het niet lang duren voor het een en ander verpest is. Rommel, grote campingtenten, bedreigen van locale vissers, vernielingen, enz. Vind het dan niet gek dat de regels wat strikter gehanteerd zullen worden. Nog een reden dus om goede nieuwe wateren niet aan de grote klok te gaan hangen.
- Nog een reden is dat het vaak moeilijk is om te bepalen aan wie je eventuele informatie wel doorspeel en aan wie niet. Dat is ook een probleem binnen het AVK. Binnen het AVK heb ik zeer goede vrienden, vrienden, goede kennissen, minder goede kennissen, enz. Als je het de een vertelt, vindt men al gauw dat je het ook de ander had moeten vertellen, doe je dat niet dan is men beledigd (weer hoe ga je er mee om!). Vaak is het dan een stuk makkelijker om helemaal niets te zeggen, hiermee voorkom je het gezeur over wie je het wel moet vertellen en wie niet. Tevens hou je dan volledige controle over de informatie, je weet namelijk niet altijd of iemand de informatie voor zich kan houden en wie de eventuele vrienden van die persoon weer zijn. Voor je het weet heb je namelijk weer het kwadrateringseffect. Nogmaals, als dan je uiteindelijk de stekken bezet blijken te zijn dan sla ik mezelf toch echt voor de kop, laat staan als het dan nog mensen zijn die jou het licht niet in de ogen gunnen.
Je kan je dan uiteindelijk de vraag stellen waarom ik en een aantal anderen dan bepaalde informatie wel krijgen en anderen niet, in het algemeen en binnen het AVK.
In de eerste plaats zijn daar de al eerder aangehaalde belangrijke punten ‘te vertrouwen zijn’ en ‘je mond kunnen houden’.
Daarnaast het punt wat Patrick en Mathieu al aanhaalde ‘wie zaait zal oogsten’, zo werkt het in de wereld en zo werkt het in de karpervisserij, niets voor niets. Je moet dit begrip wel heel ruim zien, wie zelf veel tijd en moeite in Frankrijk investeert zal bijv. eerder wat terugkrijgen omdat er ook weer wat te geven is, voor wat hoort wat, om met Mathieu te spreken. Contacten in de karperwereld zijn ook heel belangrijk. Hoe krijg je die? Lid worden van karperverenigingen, bezoeken van meetings, bevissen van bepaalde wateren, artikelen schrijven, programmapunten verzorgen, enz.
Verder is ook van belang de ‘credits’ (om het zo maar even te noemen) die je als karpervisser verdient hebt, door vangsten, je gedrag aan de waterkant, je gedrag t.o.v. andere karpervissers, ben je scherp en ook de tijd die je al meedraait in het wereldje speelt een rol. Allemaal factoren die bepalen in hoeverre men bereidt zal zijn informatie met je te delen. Voor mij zijn het dan ook veel meer deze zaken die bepalen of ik bereid ben om informatie te geven dan simpel het feit dat iemand lid is van het AVK. Hier en daar bestaat namelijk toch de optiek ‘ik word lid van het AVK en er gaat een wereld voor mij open’, dat valt dan vaak tegen. Als dat dan tot scheve gezichten leidt, dan ben ik terug bij het punt waar ik begon, wie zijn schuld is dat dan? Het is weer hoe mensen ermee omgaan!
Het probleem ligt dan volgens mij niet bij de jongens die aan bepaalde mensen geen informatie verstrekken, net zoals het probleem ligt bij de persoon die vindt dat je het vertrouwen van een vriend maar moet schaden. Het getuigt van volwassenheid als je wel met zo’n situatie om kan gaan en inziet waarom bepaalde informatie niet zo maar vrijgegeven wordt. Het onzinnige argument van ‘ik heb maar een week per jaar’ heb ik als eens eerder behandeld, hiervoor moet je dan eventueel nog maar eens een oud AVK-krantje openslaan.
Met bovenstaand relaas wil ik absoluut niet beweren dat niemand van mij informatie krijgt, nee, vragen staat juist vrij en als het wateren betreft die minder‘hot’ zijn dan ben ik uitermate bereid om informatie te geven, maar respecteer het ook als iemand recht voor zijn raap zegt dat hij over iets geen informatie geeft.
Ik ben het namelijk eens met de voorgaande deelnemers dat het walgelijk is om verkeerde informatie te verstrekken (dan toch liever geen informatie) die een kostbare vakantie om de zeep kan helpen. Ook hier is er echter weer een maar. Een voorbeeld: ik weet van iemand die wil gaan vissen in dezelfde tijd en op hetzelfde moment op de stek die ik ook in gedachte had, alleen deze persoon vertrekt een dag eerder. Een aantal dagen van tevoren belt deze persoon mij en spreekt zijn verontrusting uit over bijv. de nachtvisserij op dat water (terwijl er geen enkel probleem is), dan kan toch niemand mij kwalijk nemen dat ik deze persoon niet uit die droom ga helpen. Het is tenslotte ook gedeeltelijk een spel om andere karpervissers af te troeven (denk ook aan het verhaal van de fake hengels op Orient en natuurlijk binnen fatsoenlijke grenzen). Een beetje karpervisser heeft een gezond wantrouwen in dit soort zaken. Dat bedoelde ik bijvoorbeeld met scherp zijn. Maar heel duidelijk moedwillig onjuiste informatie verstrekken, nee.
Goed, ik hoop dat ik mijn standpunt in deze duidelijk genoeg gemaakt heb. Ook hoop ik dat de mensen respect hebben voor dit standpunt. Is dit niet het geval, schroom niet en schrijf jouw reactie voor het AVK-krantje.
Verder denk ik dat dit verhaal ook wel door te trekken is naar openheid in het algemeen. Ik hoop verder dat duidelijk is waarom dat dit een sluimerend gevaar voor het AVK is. Deze kwesties hebben al voor menig vuurhaarden binnen het AVK gezorgd en waren mede oorzaak van het roerige jaartje, zeker ook omdat er toch een stel zeer fanatieke karpersissers binnen het AVK zitten. Voor de toekomst hoop ik dat we met deze zaken volwassen om kunnen gaan. Tenslotte zou ik willen vragen om als er dingen zijn die mensen dwars zitten deze niet op te blazen en vooral uit te spreken met de mensen die het betreft en niet achter de rug van de mensen om allerlei andere mensen hierbij te betrekken. Het AVK is dan nog een lang leven beschoren.
Goed terug naar waar het eigenlijk over moet gaan, vissen. Dieptemeters/visvinders, ik onderschrijf de mening van de voorgaande deelnemers. Ik gebruik een dieptemeter ook m.n. om een beeld te krijgen van de diepte, bodemprofiel, obstakels, waterplanten en hardheid van de bodem. Als visvinder vind ik ze nauwelijks bruikbaar. Enerzijds omdat niet te ontcijferen valt welke vissoort het betreft. Ook is het zo dat er ontzettend veel valse vissymbolen op de dieptemeter verschijnen, zeker in de buurt van obstakels en/of waterplanten.
Anderzijds is het natuurlijk zo dat mocht je al vis waarnemen die karper betreft, de karper niet automatisch ook op die betreffende plek te vangen is. Tevens kan de vis zwemmen, oftewel tegen de tijd dat je de marker gedropt hebt, gevoerd hebt en de hengel op de plek ligt, waar bevindt de karper zich dan?
Ook denk ik en dat werd ook al door Patrick en Mathieu aangehaald dat we van de werking te weinig afweten (Patrick haalt terecht het kegelvormige signaal aan) en dat ding te weinig gebruiken, veel experimenteren met de instellingen leidt waarschijnlijk tot een beter inzicht hoe hetgeen dat op het scherm verschijnt geïnterpreteerd moet worden.
Iets wat ik ook opgemerkt heb is dat mijn dieptemeter (Eagle Ultra) in de automatische modus (alle instellingen worden door de dieptemeter zelf ingesteld) pas vanaf 1,5 meter diepte een goed beeld van de bodem ontstaat, onder deze diepte is het beeld nauwelijks betrouwbaar.
Een laatste punt wat ik aan wil halen is de positie van de transducer, zorg dat deze volledig horizontaal staat afgesteld, indien deze namelijk scheef is gemonteerd geeft dit al gauw een behoorlijke afwijking in de diepte. Let er ook op dat er transducers verschillende groottes van kegels kunnen hebben, dit heeft ook invloed op hetgeen op het beeldscherm verschijnt.
Dan de paaiende karpers, ik denk dat het inderdaad te simpel is om iets te beweren in de trant van ‘als de watertemperatuur de 18 graden bereikt dan zal de karper paaien’. Waarschijnlijk spelen heel wat factoren mee en goed beschouwd weten we inderdaad eigenlijk nog maar weinig van het beestje zelf af.
Ik wil een aantal zaken aanhalen die mij zijn opgevallen. Ik moet eerlijk zeggen dat wij als karpervissers volgens mij over het algemeen verwachten dat de karper eerder paait dan werkelijk het geval is. De gedachte gaat altijd al snel naar vroeg in mei, terwijl de momenten dat ik meegemaakt heb dat de karper pas laat in juni paaide legio zijn. Daar moet ik wel gelijk bij zeggen dat wat je ook vaak ziet gebeuren is dat de karper meerdere malen paait, m.n. als er snelle temperatuurswisselingen zijn. Ze maken aanstalten om te paaien, zijn er soms al mee bezig en dan zakt de temperatuur opeens in en gedaan is het met de paaiactiviteit.
Ook is het zo dat het meten van de watertemperatuur aan de oppervlakte in de oever wat de meeste karpervisser doen, al gauw een enorm vertekent beeld oplevert, temperaturen op de diepere gedeelte in het voorjaar vallen dan vaak nog behoorlijk tegen. Ga maar eens zwemmen!
Ook is mij opgevallen dat vaak niet alle karpers tegelijkertijd paaien, het lijkt er vaak op dat de grotere vissen later paaien. Ook kan het er volgens mij mee te maken hebben waar de vissen zich normaal gesproken ophouden, zijn dit gebieden die snel opwarmen, dan kan het wel eens zo zijn dat deze vissen sneller paaien dan hun soortgenoten op hetzelfde water die zich normaal gesproken in wat dieper water ophouden.
Als laatste punt wil ik mij bij Luc aansluiten dat karpers vaak op de meest onverwachte plaatsen afpaaien. Orient is zo’n voorbeeld, hoewel dat ik eerlijk moet zeggen dat als je er goed over nadenkt er meestal toch wel een goede verklaring voor te vinden is, zo ook in de situatie van Orient.
Dan het nieuwe ingebrachte onderwerp door Patrick: ‘denken jullie dat er in de toekomst een systeem ontwikkeld wordt, dat wanneer de karper ons aas opneemt, hij of zij geen kans meer maakt om de haak kwijt te raken en zodoende altijd gehaakt wordt’. Ja, dat is eigenlijk waar het omdraait bij rigs, althans dat zou een heel stel rigproblemen oplossen, want de ultieme rig heb je hier natuurlijk nog niet mee, een karper kan ‘hookbaits’ ook testen zonder deze in de bek op te nemen.
Voordat ik echt op de vraag van Patrick in ga, eerst twee andere dingen. Ik heb het al vaker gezegd en dat is dat rigs natuurlijk niet de enige factor zijn die bepalen of je vangt, het is slechts een klein onderdeel van de hele puzzel. Het is een beetje een open deur intrappen, maar nog teveel mensen denken dat een of andere superrig het verschil is tussen weinig vangen en opeens alles vangen.
Tweede punt is, en dat ligt al iets dichter tegen de vraag van Patrick aan, dat de huidige systemen hun zogenaamde vangkracht juist niet ontlenen aan het principe dat als de karper het aas opneemt, de karper geen kans meer heeft om de haak kwijt te spelen, nee, juist meer ondanks dat. In de artikelen van De Baets is dat voldoende uit de doeken gedaan, lees ze nog maar eens na.
Als de karper onze ‘hookbait’ opneemt en juist begint met te proberen de haakbout en de haak kwijt te spelen d.m.v. zuigen en spuwen (het een en weer laten gaan van de stroom water in de bek van de karper) dan beginnen onze problemen. Dit is gedeeltelijk natuurlijk gedrag, vandaar dat je er ook best last van kan hebben op nog redelijke maagdelijke wateren, maar dit gedrag komt natuurlijk steeds meer voor naarmate de hengeldruk toeneemt. Tegen dit gedrag is naar mijn mening ‘rigwise’ weinig opgewassen, alle D-rigs, anti-eject, ringetjes, enz. ten spijt. Als de karper besluit te spuwen dat gaat de bek open en wordt met een krachtig beweging water, haakbout en haak naar buiten gespuwd. Naar mijn mening moet je redelijk wat geluk hebben wil de haak nu pakken en dan nog. Zijn er werkelijk nog mensen die denken dat op dit moment de haak echt vlees zal pakken!?
Neemt niet weg natuurlijk dat elk detail wat het iets moeilijker maakt om de haak zomaar uit te spuwen, misschien hier en daar een extra vis oplevert, maar bedenk goed waarom je bepaalde dingen gebruikt en kopieer niet klakkeloos ‘rigplaatjes’, de theorie erachter is veel belangrijker en het begrip hiervan zal je verder brengen dan klakkeloos kopieren. Goed dan de vraag van Patrick. Theoretisch en technisch denk ik dat het wel mogelijk zal zijn met de huidige stand van wetenschap, maar twee vragen werpen zich dan op. Zal het betaalbaar zijn, waarschijnlijk niet en ten tweede willen zo nog vissen (bijvoorbeeld een boilie waar vijf spiesen uitspringen op het moment van aanraken, het is maar een idee!), dat zal een vraag zijn die ieder voor zich moet beantwoorden. Neemt niet weg dat we binnen de mogelijkheden van de karpervisserij wel bezig zijn om aan dit probleem te werken. Als we dit kunnen bereiken is het op riggebied een enorme stap voorwaarts, hoe? Ja, als ik dat wist. Ik ben bijvoorbeeld wel wat aan het experimenteren met de zogenaamde ‘whisker rigs’, maar tot op heden weet ik nog niet waar dit eindigt. Of het allemaal uiteindelijk leidt tot het ultieme systeem kan niemand voorspellen, de doorbraak van de hair was er ook plotseling. Eén ding is zeker, de dingen zullen zich blijven ontwikkelen, soms wat sneller en soms met perioden dat alles lijkt te stagneren.
Als laatste dan het door Luc ingebrachte onderwerp ‘wanneer wij naar Frankrijk gaan is het in de meeste gevallen soms gissen waar we starten, mijn vraag is nu: hoeveel dagen acht jij het nodig om op de stek te blijven zitten, alvorens te verhuizen?’ Dat is precies één van de hamvragen van vissen in Frankrijk en eigenlijk iets wat constant door je hoofd spookt m.n. als je niet vangt of weinig vangt. Het moeilijkste is dan nog als je weinig vangt t.o.v. dat je niets vangt. De vraag is dan altijd of je met een stekverandering het tij kan keren en je opeens veel beter gaat vangen, tegenover dat je ook het risico loopt dat het een foutieve keuze is en je niets meer vangt. Persoonlijk vind ik dat je niet te bang moet zijn om risico’s te lopen. Als je weet dat er een goed potentieel aan karper op een water zit, dan moet je geen genoegen nemen met een karper per nacht bijvoorbeeld, althans in mijn optiek. De mensen die echter redeneren in de trant van dan heb ik toch mooi 7 karpers op een week en dat vind ik een mooi resultaat, die moeten absoluut blijven zitten. Ik praat echter uit een situatie waarin je het resultaat constant probeert te verbeteren.
Voor het tijdstip van verkassen zijn gewoon geen vaste richtlijnen te geven, dit is afhankelijk van zoveel factoren, dat je er ongeveer een boek over vol zou kunnen schrijven.
Een aantal zaken wil ik aanstippen. Probeer na aankomst op een water eerst zoveel mogelijk informatie te verzamelen, dieptes, obstakels, waterplaten, bodemsoort, opkomst zon, bekende stekken, tijdstip in het seizoen enz. naast de informatie die je natuurlijk al van tevoren verzameld heb. Dit is trouwens ook een belangrijk verschil. Ga je bijvoorbeeld naar een water als Cassien, dan kan vooraf al heel wat informatie inwinnen, je komt dan al gewapend met een fiks portie informatie op zo’n water aan, tegenover een water waarover je nog nauwelijks iets weet. Vervolgens komt er dan op neer, of en nu een maagdelijk of bekend water is, om direct al op basis van al die informatie een zo’n goed mogelijke stekkeuze te maken en dat vind ik, hoewel het niet altijd mogelijk is,
heel belangrijk. Het voorkomt dat je na een paar uur vissen al begint te twijfelen of je niet moet verkassen. Bij zo’n keuze komt er vaak een flink portie instinct en inschatting bij kijken.
Goed, je zit dan op een goed uitgekozen stek, waar je in eerste instantie alle vertrouwen in hebt, dan vis ik normaal gesproken twee nachten op zo’n stek en dan moet er toch wel wat gebeuren, je hebt dan ook minstens een volledige dag meegepakt. Is er niets gebeurd dan verkas ik meestal, maar ook weer afhankelijk van het feit of er andere goede mogelijkheden zijn. Is het misschien een water waar gebleken is dat het opbouwen van een stek een goede tactiek is of was de uitgekozen stek sowieso een van de beste stekken voor dit jaargetijden, dan zal de periode al snel wat langer worden. Daarentegen is het zo dat ik vrij snel verkas als ik al snel doorkrijg dat de gekozen stek om wat voor reden dan ook eigenlijk niet zo goed is. Visactiviteit is ook erg belangrijke factor, wat vangen anderen, waar en waarom, wat doe ik als ik een aantal kleine vissen vang. En nog een leuke, wanneer is de stek leeggevist? Allemaal factoren die van invloed kunnen zijn op de uiteindelijke beslissing en zo kan je bijna oneindig doorgaan, ‘no hard and fast rules’ zoals de Engelsen zeggen. Dit is denk ik een aspect waar je gevoel voor moet krijgen en ervaring helpt hierbij.
In zijn algemeenheid zou ik zeggen geef een stek twee nachten, gebeurt er dan niets, verkassen, wees niet te krampachtig in de trant van ‘ja en nu ligt er hier voer en misschien morgen..’.In ieder geval heb ik, als ik verkas, het gevoel dat ik het zelf probeer af te dwingen en dat werkt weer motiverend en een gemotiveerd gemoed vist een stuk beter, over het algemeen ben ik een redelijk mobiele visser.
John Van Eck